Sadyba Bojkowska w Parku Gwiezdnego Nieba

Nocne niebo na południowo – wschodnim krańcu Polski charakteryzuje się brakiem zanieczyszczeń świetlnych. W nocy jest to najciemniejsza część Europy. Ciemno, jak w czarnej dziurze. Nic dziwnego, że przy sprzyjającej pogodzie, tzn.przy czystym niebie – gwiazdy dosłownie spadają nam na głowy. Są tak blisko i jest ich tak wiele, że siedząc wieczorem przy ognisku i patrząc nad siebie każdy, mimowolnie zaczyna się zastanawiać, czy w gdzieś, we Wszechświecie, na przynajmniej jednej z tej niepoliczalnej ilości świecących punkcików – znajduje się życie podobne do naszego. Jest to pytanie, które samo nasuwa się na myśl. Bliskość nieboskłonu i „podciągnięta do granic możliwości ostrość” aż się proszą o postawienie przed sobą lunety, teleskopu, czy też wzięcie w rękę zwykłej lornetki i wpatrywanie się na rozgwieżdżone niebo.

Przez kilka majowych nocy siadaliśmy przy ognisku i zawieszonym nad nim grillem, na którym skwierczały plastry karkówki  przyprawionej czosnkiem niedźwiedzim, kaszanka z kiszoną kapustą, czy też kiełbaski i wpatrywaliśmy się w niebo próbując odgadnąć położenie kilku znanych nam, jeszcze ze szkoły, gwiazdozbiorów. Najlepiej wychodziła nam odnalezienie Dużego i Małego Wozu oraz gwiazdy polarnej. Reszta rozpoznania pozostała w marzeniach.

Ale jak każde marzenia, jeśli się tego bardzo pragnie, to można je spełnić. Można zaprosić do Sadyby profesjonalistę, który przywiezie ze sobą sprzęt do obserwacji, pomoże w obserwacji i uzupełni, „na żywo” wiedzę dotyczącą gwiazd. Są tacy w okolicy!

Zeby nie być gołosłownym, naszemu „nadwornemu” fotografikowi Radkowi udało się umieścić na zdjęciu zabudowania Sadyby na tle Drogi Mlecznej – niesamowite wrażenie.

Zresztą zobaczcie sami:

Park Gwiezdnego Nieba

Park Gwiezdnego Nieba

Brak komentarzy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *